มาย - ธันยา บุนนาค นักศึกษาชั้นปีสาม มหาลัยรัฐบาลแห่งหนึ่ง ซึ่งจัดได้ว่าเป็นเพียงนักศึกษาธรรมดาทั่วไปเท่านั้น แต่ทุกความฝันของเธอล้วนซ้อนจินตนา และแง่คิดที่น่าสนใจไว้ได้อย่างไม่น่าเชื่อ วันนี้เรามีโอกาสได้นั้งสัมพาษณ์เธออย่างเปิดอก ทุกเรื่องเกี่ยวกับเธอ และความเป็นมาเป็นไปที่ทำให้เธอมีทุกวันนี้

“อะฮิๆ” เสียงหัวเราะคุ้นหูที่เราได้ยินเป็นประจำจากเธอ แสดงความมั่นใจและเป็นกันเองเสมอ เธอเล่าถึงความฝันหลายอย่างที่ผ่านมาและความฝันที่ใกล้จะเป็นจริงในเร็ววันนี้ ซึ่งเธอทุ่มสุดตัวเพื่อความฝันที่จะได้เป็น “คอลั่มนิสในนิตยาสารที่เธอเป็นแฟนประจำ” เธอบอกว่า “ทุกวันนี้พยายามเก็บผลงานที่ทำไว้ให้ได้มากที่สุด เพื่อเป็นใบเบิกทางในการเข้าทำงานในนิตยาสารชื่อดังที่มีคู่แข่งเยอะมากๆ ใครๆก็อย่างเข้านิตยาสารดังๆอ่ะนะ จะทำไงได้ ก็ต้องดิ้นรนสุดริด ฮ่าๆๆๆ” เสียงหัวเราะสดใสทำให้เราเห็นถึงความตั้งใจจริง และไม่ท้อแม้ ความฝันข้างหน้าจะมีอุปสรรคแค่ไหนก็ตาม

เราถามถึงเรื่องครอบครัวของเธอ เธอเล่าว่า “ครอบครัวของเราเป็นศิลปินทั้งครอบครัว เรามองไม่เห็นเลยด้วยซ้ำว่าเราจะทำงานออฟฟิตได้ยังไง งานที่เป็นแบบเรียบๆ น่าเบื่อๆ เราว่าไม่เหมาะกับเราซักกะนิด” ความเป็นตัวเธอที่เราเห็นได้ชัดเจนมาตลอดก็คือ ความรักอิสระ ใช้ชีวิตอย่างใจอยากที่สุด  พอถึงตอนนี้เราก็เกิดสงสัยขึ้นมาว่าเธอมีแง่คิดอย่างไรการใช้ชีวิตของเธอเอง เธออธิบายถึง ความแตกต่างของวัยรุ่นเมื่อก่อน กับวัยรุ่นตอนนี้ เธอบอกว่า เมื่อก่อนตอนที่เธอยังวัยรุ่นใช้ชีวิตคิดแต่ความสนุกที่นอกกรอบจากตำราเรียนเท่านั้น หนีเรียนไปเดินห้าง ร้องคาราโอเกะ แต่ห่างไกลเหลือเกินกับคำว่ายาเสพติด ที่วัยรุ่นสมัยนี้หาเสพกันได้อย่างง่าย และแพร่หลายเป็นเทรนด์ จนทำให้เธอยังรู้สึกกลัว และยังรู้สึกเป็นห่วงต่ออนาคตของชาติที่ยังคงมัวเมากับสิ่งเสพติดที่ไม่มีประโยชน์อยู่อย่างนี้ เธอบอกว่า “เราจะเที่ยวยังไงก็คิดถึงพ่อ ถึงแม่เสมอ จะไม่ทำเรื่องเสื่อมเสีย ที่ทำให้เค้ารุสึกเสียใจ หรือขายขี้หน้าเด็ดขาด จะยึดหลักข้อนี้ตลอด ไม่อยากให้เค้าเสียใจ เค้าแก่มากแล้วด้วย อย่างหนึ่งที่ปฎิญาณไว้ก็คือจะไม่มั่วผู้ชาย และไม่ยุ่งกับยาเสพติด”   

ด้านความรักก็มีหนุ่มๆแวะเวียนเข้ามาขายขนมจีบให้เธอไม่น้อย เรียกว่าไม่เคยว่างให้เธอเหงา เธอให้แง่คิดถึงเรื่องรักในวัยเรียนอย่างน่าสนใจคือ “อย่าไปหวังจิงจังอะไรกับความรักตอนนี้เลย เพราะเรายังเด็ก มีโลกกว้างๆที่รอเราออกไปพบอีกมากมาย อย่าเพิ่งรีบผูกมัดตัวให้ติดอยู่กับโลกแคบๆ และที่แคบๆอย่างนี้เลย เสียดายโอกาสเปล่าๆ  จิงๆก็คบได้ แต่ต้องเผื่อใจให้มากๆ อย่าเคลิ้มไปกับคำหวานทั้งหมด เคยได้ยินมั้ย หวานคือยาพิษอ่ะ ฮ่าๆๆ” หลายคนบอกว่าเธอเป็นเจ้าสาวที่กลัวฝน เธอก็ยอมรับและบอกว่า เธอหวงความโสดอย่างที่สุด ยังไม่อยากให้ใครมาถือสิทธิเป็นเจ้าของ เธอขอเป็นเจ้าของตัวเองดีกว่า เธอบอกว่าผู้ชายหนุ่มๆที่เข้ามาจีบเธอส่วนใหญ่ชอบบอกว่าเธอคิดมาก และมองความรักในแง่ร้าย ไม่คิดว่ารักแท้มีจริง เธอบอกว่า “เราว่ารักแท้มีจริงนะ แต่กว่าจะรู้หรือหาเจอบางที่ก็เสียมันไปแล้ว ไม่ทันได้ครอบครอง แต่แค่รู้ว่ามีรักแท้จริงๆ มันก็ยังรู้สึกดีไม่ใช่อ่อที่ได้รู้ว่ามีอยู่อ่ะ ฮ่าๆๆ ผู้ชายส่วนใหญ่นะ พอรู้ว่าเรายอมกลายเป็นของตายในมือ จะทำอะไรเราก็ได้ มันยุติธรรมหรอไง ที่เค้าจะมีกิ๊ก ส่วนเรานั้งยิ้มแหะๆ ว่าอะไรเค้าไม่ได้ทั้งนั้น อย่างงั้นไม่เอาด้วยหรอก ไม่ยุติธรรมนี่หว่า แสดงว่าเค้าไม่แคร์ความรู้สึกเราแล้ว ไม่เข้าใจทำไมผู้หญิงส่วนใหญ่ถึงยอมอยู่ได้”  เธอแสดงความคิดเห็นอย่างออกรสออกชาติ แสดงความเป็นตัวตนอย่างที่สุด เธอบอกว่าหลายครั้งที่เธอก็อกหัก แต่เธอบอกว่า การอกหักจะสอนให้เราฉลาดและเข้มแข็งขึ้นในความรักครั้งต่อไป กลายเป็นสิ่งดีซะอีกที่จะอกหักสักครั้งเพื่อความรักที่จะดีขึ้นในครั้งต่อไป ฉะนั้นเรื่องรักไม่ใช่ประเด็นที่เธอโฟกัสในชีวิตตอนนี้ แต่เรื่องการงาน และการใช้ชีวิตอย่างคุ้มค่าซิ ที่เธอกำลังพยายามทำให้มันสมบูรณ์แบบ และควบคู่กันไปในแบบที่ลงตัว

                เราให้เธอฝากถึงเพื่อนๆที่กำลังอ่านบทสัมพาษณ์นี้คะ “ก็อยากจะให้เพื่อนๆ นึกถึงครอบครัวให้มากๆ คิดอยู่เสมอว่าคนที่รักเรามากที่สุดคือพ่อแม่ของเรา มีปัญหาอะไรก็ให้ปรึกษาท่าน เพราะท่านอาบน้ำร้อนมาก่อน อย่าดูถูกว่าท่านแก่ แล้วจะไม่เข้าใจ ปัญหาของวัยรุ่นก็เหมือนกันทุกสมัยแหละคะ ชีวิตวัยรุ่นต้องสู้......อะฮิๆ อย่าลืมห่างไกลยาเสพติดด้วยนะคะ”

บางทีเด็กที่ผ่านชีวิตที่เสเพลมาบ้างก็น่าจะมีภูมิคุ้มกันทางโลกได้มากกว่าเด็กที่อยู่แต่กรอบในหนังสือนะคะ แต่ถ้าเสเพลเกินไปก็มีหลายคนที่ต้องกลับมานั้งเสียใจภายหลัง  ทางที่ดีที่สุดคือการยึดหลักธรรมที่เป็นสากลที่สุด ไม่มีวันเชย คือการยึดหลักการเดินทางสายกลาง เพื่อชีวิตที่สดใสและรู้ทันตนเอง  ©